logo

Friday 24th of October 2014

ΕΠΙΛΟΓΕΣ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ

ΕΧΘΡΟΙ & ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ

Συνδεδεμένοι Χρήστες

Έχουμε 4 επισκέπτες συνδεδεμένους

Ασθένειες Εσπεριδοειδών
Ανθράκωση PDF Εκτύπωση E-mail

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα στους βλαστούς και τα κλαδιά μοιάζουν με της κορυφοξήρας και τελικά τα δένδρα μπορεί να ξεραθούν ολόκληρα. Αυτή είναι η πιο σοβαρή μορφή της ασθένειας και ονομάζεται "ξήρανση κορυφών". Όταν η αποξήρανση είναι απότομη τα φύλλα παραμένουν νεκρά πάνω στο δένδρο. Στο περιθώριο μεταξύ υγιών και προσβεβλημένων ιστών είναι δυνατό να παρατηρηθεί έκκριση κόμμεως, ενώ επάνω στους νεκρούς ιστούς σχηματίζονται μικρά μαύρα στίγματα, οι καρποφορίες του παθογόνου.

Στα προσβεβλημένα φύλλα εμφανίζονται σκούρες νεκρωτικές κηλίδες, με κόκκινο περιθώριο. Στο κέντρο των κηλίδων σχηματίζονται σε συγκεντρικές ζώνες, οι καρποφορίες του μύκητα με την μορφή μαύρων στιγμάτων.

Στους καρπούς, τα συμπτώματα εμφανίζονται με την μορφή μικρών κυκλικών, βυθισμένων, ξηρών κηλίδων σκούρου χρώματος, στις οποίες σχηματίζονται οι καρποφορίες του μύκητα (μικρά μαύρα στίγματα). Σε υπερώριμους καρπούς ή σε πορτοκάλια ή μανταρίνια μπορεί να εξελιχθεί εσωτερικά σε υγρή σήψη, προκαλώντας υποβάθμιση του προϊόντος ή και καρπόπτωση.

Ειδικά στους καρπούς η ασθένεια μπορεί να προκαλέσει και έναν δέυτερο τύπο συμπτωμάτων η οποία λέγεται "χρωστική δακρύων" ή "σκωριόχρωση". Αυτός ο τύπος συμπτωμάτων αποτελείται από επιφανειακές κοκκινο-πράσινες κηλίδες σχήματος ραβδώσεων ή ζωνών.και παράγεται από την ανάπτυξη των υφών του μύκητα.

Αίτιο - Συνθήκες ανάπτυξης

Η ασθένεια της ανθράκωσης οφείλεται στον ασκομύκητα Glomerella cingulata με ατελή μορφή τον μύκητα Colletotrichum gloeosporioides. Τα διάφορα στελέχη του μύκητα έχουν διαφορετική παθογόνο ικανότητα και γι'αυτό τον λόγο η ένταση της προσβολής εξαρτάται και από την φυσιολογική κατάσταση των δένδρων. Γενικά, ο μύκητας προσβάλλει δένδρα εξασθενημένα ή τραυματισμένα (μη ισόρροπη λίπανση, ξηρασία, ψύχος, παγετό, υπερπαραγωγή, τοξικότητες, προσβολές από διάφορες ασθένειες -έντομα κ.α.). Το παθογόνο εισέρχεται στους ιστούς συνήθως από τα φυσικά ανοίγματα και τις πληγές, ενώ οι καρποί μπορεί να προσβληθούν και μετά τη συγκομιδή τους. Η ασθένεια ευνοείται με υγρό και βροχερό καιρό.

Αντιμετώπιση

Για την αντιμετώπιση της ανθράκωσης συνιστάται να διατηρούνται τα δένδρα σε καλή θρεπτική κατάσταση, να αφαιρούνται και να καίγονται τυχόν ξηρά κλαδιά, να αποφεύγεται η δημιουργία πληγών και τέλος να εκτελούνται προστατευτικοί ψεκασμοί με κατάλληλα μυκητοκτόνα.

 
Νέκρωση βραχιόνων PDF Εκτύπωση E-mail
Συμπτώματα

Η συμπτωματολογία της ασθένειας στα πυρηνόκαρπα, στα εσπεριδοειδή και στην φυστικιά, είναι κοινή. Το χαρακτηριστικό σύμπτωμα της προσβολής είναι η παρουσία διογκωμένων ελκών με επιμήκεις ρωγμές στα κλαδιά ή στον κορμό του δένδρου. Η μόλυνση ξεκινάει από τομές κλαδέματος απ' όπου συνήθως βγαίνει άφθονο κόμμι. Σε τομή του προσβεβλημένου τμήματος στην περιοχή των ελκών παρατηρείται χαρακτηριστικός καστανός μεταχρωματισμός του ξύλου. Τελικά, τα προσβεβλημένα κλαδιά και οι βραχίονες ξηραίνονται, συνήθως το καλοκαίρι. Στη βερυκοκιά, όπου απαντάται συχνότερα η ασθένεια, ιδιαίτερα ευπαθής ποικιλία είναι το υπερπρώϊμο Τύρινθας ενώ λιγότερο ευαίσθητη η ποικιλία Μπεμπέκου.

Στο αμπέλι, η μόλυνση ξεκινά από τις τομές κλαδέματος, από όπου εισέρχεται ο μύκητας (παράσιτο πληγών). Οι προσβεβλημένοι ιστοί νεκρώνονται και παρατηρείται σε τομή καστανός μεταχρωματισμός του ξύλου, που παραμένει όμως σκληρό όπως το υγιές. Από τους προσβεβλημένους βραχίονες προκύπτει ασθενική και παραμορφωμένη βλάστηση (νάνοι βλαστοί, βραχυγονάτωση, παραμορφωμένα και χλωρωτικά φύλλα). Όταν η ασθένεια δεν έχει προχωρήσει ακόμη πολύ, νέα υγιής βλάστηση, χωρίς σταφύλια, μπορεί να καλύψει την ασθενική και μαζί και τις πρώτες ενδείξεις για την ασθένεια. Αυτή αναπτύσσεται αργά και έχει τελικό αποτέλεσμα την ξήρανση των πρέμνων. Προσβάλλονται συνήθως πρέμνα ηλικίας πάνω από 10 ετών. Η ευπάθεια των τομών κλαδέματος εξαρτάται από την εποχή εκτέλεσής του. Όταν γίνει στην περίοδο ληθάργου (χειμώνας) οι τομές παραμένουν για μεγαλύτερο διάστημα ευπαθείς. Αντίθετα, αν γίνει όταν αρχίσει το «φούσκωμα των ματιών», οι τομές είναι πρακτικά ανθεκτικές λόγω της «δακρύρροιας» (εκροής χυμών), που εμποδίζει τη μόλυνση από τα σπόρια του μύκητα. Τομές κλαδέματος, που γίνονται στο τέλος του χειμώνα, παραμένουν ευπαθείς για μερικές εβδομάδες. Ανάμεσα στις ποικιλίες περισσότερο ευαίσθητες είναι το Σαββατιανό, η Σουλτανίνα, το Κάρντιναλ, το Ραζακί, το Ξινόμαυρο, το Ασύρτικο.

Αίτιο - Συνθήκες ανάπτυξης

Η ασθένεια προκαλείται από τον ασκομύκητα Eutypa lata με αγενή μορφή Cytospporina lata, η οποία δεν παίζει κάποιο ρόλο στον κύκλο της ασθένειας. Η ανάπτυξη των αναπαραγωγικών οργάνων του μύκητα (καρποφοριών, σπορίων) γίνεται αργά. Μετά την είσοδό του στο φυτό, ο μύκητας εγκαθίσταται αρχικά στο ξύλο, αργότερα στο κάμβιο και στο φλοιό, όπου αναπτύσσεται νεκρώνοντας τους ιστούς και σταδιακά προκαλεί την δημιουργία ελκών και τη νέκρωση βραχιόνων. Μετά 5 χρόνια από την μόλυνση στα ξηραμένα δένδρα ή στους νεκρούς προσβεβλημένους ιστούς σχηματίζονται οι καρποφορίες του (περιθήκια), απ’ όπου θα ελευθερώνονται τα ασκοσπόρια, τα οποία μεταφέρονται με τον αέρα σε μεγάλες αποστάσεις προκαλώντας νέες μολύνσεις. Πολύ σημαντικός παράγοντας για τον σχηματισμό των καρποφοριών του μύκητα και την ελευθέρωση των σπορίων του είναι η βροχή. Η μέση ετήσια βροχόπτωση μιας περιοχής πρέπει να είναι τουλάχιστο 420mm.

Αντιμετώπιση

Για την αντιμετώπιση της ασθένειας συνιστώνται προληπτικά καταστροφή των προσβεβλημένων κλαδιών, αποφυγή εκτέλεσης μεγάλων τομών κατά το κλάδεμα, χρησιμοποίηση απολυμασμένων εργαλείων και απολύμανση των τομών κλαδέματος με τα κατάλληλα μέσα. Στις ευαίσθητες ποικιλίες σκόπιμο είναι επίσης να εκτελείται το κλάδεμα, όσο το δυνατόν αργότερα.
 
Σεπτορίωση PDF Εκτύπωση E-mail
Συμπτώματα

Η ασθένεια προκαλεί κηλίδωση των φύλλων και των καρπών

Στους καρπούς οι μολύνσεις ξεκινούν όταν ο καρπός είναι ακόμα πράσινος. Τα συμπτώματα εμφανίζονται με την αλλαγή του χρώματος μικρών κηλίδων, στο χρώμα της σκουριάς, ελαφρά πεπιεσμένων, οι οποίες δεν ξεπερνούν το πάχος της φλούδας. Κάποιες φορές οι κηλίδες παρουσιάζονται μαύρες και φθάνουν σε όλο το εσωτερικό της φλούδας, μέχρι και το λευκό στρώμα του φλοιού (albedo, μεσοκάρπιο).

Πολλές φορές, επίσης, οι κηλίδες είναι πολυάριθμες με ασαφή όρια και μεγαλώνοντας καλύπτουν μεγάλο μέρος της επιφάνειας των καρπών, υποβαθμίζοντας την παραγωγή. Αργότερα, επάνω στην κηλίδα σχηματίζονται οι καρποφορίες του μύκητα (πυκνίδια) σαν μικρά μαύρα στίγματα.

Στα φύλλα σχηματίζονται δερματώδους υφής κηλίδες, σκούρου χρώματος, πεπιεσμένες, οι οποίες περιβάλλονται από πιο σκούρο δακτύλιο. Τα προσβεβλημένα φύλλα το φθινόπωρο πέφτουν και αφήνουν τα κλαδιά γυμνά.

Παθογόνο - Συνθήκες ανάπτυξης

Στην Ελλάδα, η κηλίδωση των φύλλων και των καρπών των εσπεριδοειδών οφείλεται σε δύο είδη μυκήτων του γένους Septoria: τον Septoria depressa και τον Septoria citri.

Η ασθένεια ευνοείται με υγρό καιρό και σχετικά χαμηλές και απότομες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας.

Αντιμετώπιση

Για την αντιμετώπιση της ασθένειας συνιστώνται ψεκασμοί με κατάλληλα μυκητοκτόνα στα μέσα Οκτωβρίου. Ενδείκνυται ο πρώτος ψεκασμός να γίνεται πριν την έναρξη των φθινοπωρινών βροχών. Επίσης, εάν κρίνεται αναγκαίο, οι ψεκασμοί μπορεί να επαναληφθούν και το Φεβρουάριο-Μάρτιο.
 
Φόμοψη PDF Εκτύπωση E-mail
Συμπτώματα

Στους βλαστούς και στα κλαδιά, τα συμπτώματα εκδηλώνονται πάνω από τη γραμμή του εμβολιασμού με την εμφάνιση υγρών κηλίδων, επιμήκες σχίσιμο της φλούδας, απ'όπου εξέρχεται κόμμι. Ο φλοιός και τα υποκείμενα στρώματα μαυρίζουν ενώ η μόλυνση επεκτείνεται, περιβάλλοντας μεγάλο μέρος του κλάδου. Το αποτέλεσμα είναι η ξήρανση του επάνω τμήματος.

Η ασθένεια μπορεί να προσβάλλει επίσης τους καρπούς και να προκαλέσει την σήψη τους. Τα συμπτώματα αρχίζουν από το άκρο του ποδίσκου του καρπού με μαλάκωμα της φλούδας και της σάρκας του, ενώ παράλληλα παίρνει ένα χρωματισμό μεταξύ καστανού και μαύρου.

Παθογόνο- Συνθήκες ανάπτυξης

Τα παθογόνα που προκαλούν την ασθένεια είναι οι μύκητες Diaporthe citri και Dothiorella ribis. Οι μολύνσεις γίνονται από πληγές διαφόρων αιτιών, π.χ. από παγωνιά ή ηλίαση και ευνοούνται από συνθήκες υψηλής υγρασίας. Γι' αυτό τον λόγο η ασθένεια συχνάζει περισσότερο στα χαμηλά σημεία.

Αντιμετώπιση

Όταν η προσβολή είναι σε αρχικά στάδια συνίσταται η αφαίρεση των μολυσμένων ιστών και απολύμανση της πληγής. Στην περίπτωση προχωρημένων μολύνσεων είναι αναγκαίο το κόψιμο ολόκληρων των βραχιόνων. Προληπτικά, σε μεγάλης ηλικίας δένδρα συνίσταται η επάλειψη των κορμών και των βραχιόνων με κατάλληλα μυκητοκτόνα. Συμπληρωματικά, θα πρέπει η κόμη των δένδρων να αερίζεται καλά και να αποφεύγεται η υπερβολική υγρασία.

Ειδικά για τους καρπούς, ωφέλιμη είναι η εμβάπτισή τους πριν την επεξεργασία, σε ζεστό νερό (53oC) για 5 λεπτά.
 



Με την υποστήριξη του Top.Net. Designed by: Free Joomla Template, website hosting. Valid XHTML and CSS.